Over haar graf heen

DSC_0017aHet is inmiddels meer als 2 jaar geleden dat mijn beste vriendin overleed. Ik mis die intense momenten die we samen doormaakten, maar het meest mis ik de inspiratie die we elkaar gaven.

Het werken met draadjes, weven, spinnen. het op jacht gaan naar mooie vachten, het vinden van de mooiste spinnewielen en weefgetouwen.

Na het verhuizen van haar moeder moesten veel van haar materialen verhuisd worden. Ze werden bij mij op zolder gestald. Wat een kleurenpracht,

Regelmatig sprak ze lovend over de vriend van haar moeder. Een man die vol liefde iedere dag met wol bezig is en die de mooiste draden van zijn spinnewiel haalde.

Het werd stil na haar overlijden. Toch bleef ik doorgaan met al die draden die ze mij nagelaten had. Totdat ik vorige week aangesproken werd door een mevrouw uit Marum. Ze wilde me graag in contact brengen met een spinner van 100 jaar. De voorraad van de man wordt nu zo groot, dat er iets mee moet gebeuren. Het was die dag te warm om alert te reageren, pas later die avond drong het tot me door dat dit alleen maar Piet kon zijn, de vriend van de moeder van Roelfke.

Het kan niet anders dan dat Roelfke over haar graf heen beslist heeft dat ik me ook over die wol moet gaan ontfermen. Een teken van liefde van mijn beste vriendin.

Ik ga het volgende week ophalen.

 

 

Advertenties
Geplaatst in persoonijk | Een reactie plaatsen

Even pad op en neer

Nu de warmte even uit de lucht is hoogste tijd om even het pad op en neer te lopen. Wat een variatie op die paar honderd meter.

DSC_0028aDSC_0048aDSC_0068aDSC_0071a

Geplaatst in allerdaags4e zaken, zevenhuizen | Een reactie plaatsen

Johannes Kloosterman prolongeert titel Nederlands Kampioen Schaapscheren

DSC_0025aDe Zevenhuister Johannes Kloosterman ging naar de Dag van het Schaap  in Ermelo om de titel Nationaal Kampioen schaapscheren te verdedigen. In de voorrondes bleek al snel dat hij ver boven de concurrentie uit steeg en zich plaatste voor de finale later op de dag

DSC_0013a

Voor het eerst moest Kloosterman het dit jaar ook opnemen tegen een vrouwelijke deelneemster. Gaandeweg de dag bleek dat prolongatie van de titel hem haast niet kon ontgaan. Het was druk tijdens de finale op de publieke tribune en ondanks de druk die op de schouders van de Zevenhuister lag groot was, wist hij op overtuigende manier een van de schapen van de wol te ontdoen. Unaniem besliste de jury dat de titel Kampioen Schaapscheren 2018 naar de schaapscheerder uit Zevenhuizen ging. Dit werd natuurlijk door de hele familie uitbundig gevierd. Johannens Jolanda en de kinderen Thomas en Willemijn Kloosterman staken hun vreugde niet onder stoelen of banken

DSC_0029a

Geplaatst in allerdaags4e zaken, zevenhuizen | Een reactie plaatsen

Even stilstaan bij toen

DSC_0003aHannover ( Linden)

30 mei 1944

2de pinksterdag

Beste Vader en Moeder

Tot mijn grootste blijdschap kreeg ik gisteren een pakket en een brief van huis. Nu het pakket kon ik goedgebruiken want als je ziek bent krijg je niet zoveel eten dan als je werkt. Ik ben op het heden druk bezig om naar huis toe te komen, maar veel hoop heb ik niet. Dat komt namelijkzo, ik heb een knappe knobbel van ongeveer een halve appel op mijn borst zitten, daar zit etter in. Deze week wordt beslist of die de andere week nog open gesneden gaat worden, want hij doet mij teveel pijn. En de papieren die klaar moeten dat duurt zo tergend lang, dus er zal wel niets anders over blijven dan hier maar weer in het ziekenhuis te gaan. Nu ga ik dinsdag naar het arbeidsburo. En daar zal ik dan zien zo gauw mogelijk naar huis te komen en als dat doorgaat dan hoop ik dat deze brief op tijd komt.

Maar jullie moeten er niet te vast op rekenen dat ik kom want ik zie het er niet van komen. Ik wacht nu  al een week op een antwoordt van de ziekenvereniging die mij ook zijn goedkeuring moet geven dat ik naar huis ga. Nu meer weet ik niet te schrijven dus ik eindig met de groeten aan jullie allemaal.

Gerrit

abs. G. Zevenberg

Lager bruckenhof

Gottinger Chaussee 8/9 20

Hannover Lingeden

Deutchland

Ps. het pakket is goed  overgekomen.

 

DSC_0001a

Dit is de laatste brief die mijn grootouders vanuit Duitsland ontvangen. De bombardementen zorgen ervoor dat contact steeds moeizamer wordt. De knobbel waarover mijn vader schrijft zou in een ziekenhuis in Hannover worden behandelt. Op de operatietafel heeft hij medische bijstand geweigerd onder het mom ik ben minderjarig en voor deze operatie hebben jullie de toestemming van mijn ouders nodig.

Hijismet hulp van een van de Duitse bewakers terecht gekomen bij tante Paula in Osnabruck, vanwaar hij met een ziek lichaam een moeizame tocht naar Groningen aanvatte. Thuis aangekomen waren zijn ouders heel verrast dat hij nog leefde. In een lichamelijk zeer zwakke toestand moest mijn vader  op 2 juni 1944 onderduiken. Hij kwam terecht bij de huisarts C.C. ten Cate aan de Spilsluizen. Daar werd hij opgelapt en kon hij tot het eind van de oorlog aansterken. Teven kreeg hij hier de kans om zich te ontwikkelen met de boeken die daar in huis waren. Ook leerde hij viool te spelen. Dokter ten Cate is tot 1974 onze huisarts gebleven en we hadden een heel goede band met deze familie.DSC_0002a

Geplaatst in persoonijk | Een reactie plaatsen

Een mysterieuze doos

DSC_0001aVanmorgen kwam ik een mij onbekend voorwerp tegen aan het begin van mijn tuinpad. Keurig uit het zicht weggezet achter de kast die de riolering aanstuurt.DSC_0002a

Bij opening ligt  bovenaan een ingelijste foto. Er staan een aantal personen op en zonder leesbril kan ik niet precies onderscheiden wie er op staan. Dus de ijzeren doos maar mee naar binnen genomen en eens uitpluizen wat de inhoud is. Met de leesbril op herken ik de figuren op de foto. Ik herken mijn grootvader en grootmoeder van mijn moeders kant. Ik herken de markante figuur van mijn overgrootvader Pake Wouter.

DSC_0003aHoe komt deze doos zomaar ineens op mijn tuinpad. Ik ben gepuzzeld. Maar goed ik ga verder graven. Mijn pake en beppe, mijn moeder en haar zuster waren fervente toneelspelers en ik vindt een enorme stapel toneelboekjes van stukken die zij in het verleden hebben gespeeld, naast heel veel sketsjes en voordrachten waarmee zij regelmatig op het toneel stonden. Een enkele herinner ik me uit mijn vroege jeugd, zoals de skets over mijn lekkere dikke oom.DSC_0010a

Tot mijn grote verbazing vindt ik een voordracht die mijn grootvader ongetwijfeld heeft uitgesproken tijdens het huwelijk van mijn ouders. Hier ga ik nog iets mee doen op later tijdstip.

DSC_0004aEen andere vondst is een getuigschrift van mijn Pake behaald op de ambachtsschool en een van zijn rapporten.

Dat mijn familie ook iets heeft met nuttige handwerken blijkt uit een verfrommeld schrift van mijn beppe met allerlei aanwijzingen om te breien. Een grote verrassing zo op de zondagmorgen. Daarnaast vind ik diverse drankbestrijdingsboekjes. Een kist om veel in te snuisteren.

DSC_0007a

 

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Winter bestaat echt nog wel

DSC_0001aHet was vandaag een hele dag buiten zijn op de markt. In korte tijd kwam er veel sneeuw naar beneden, dat maakte het  niet echt aangenaam, maar leverde wel mooie plaatjes op.

DSC_0014a

Waren afgelopen week dankzij de hoge temperaturen de Elzen al in bloei gegaan, nu met de sneeuw levert dit wel een fraai beeld op.

DSC_0015a

Ook de besneeuwde markt en landerijen op het landgoed Nienoord leveren de mooie beelden op die we eigenlijk rond kersttijd willen.

DSC_0013a

Terwijl de wereld steeds witter werd, kregen de schapen van Scheperij Nienoord hun jaarlijkse scheerbeurt. Vanaf nu tot aan het voorjaar blijven ze heel gezellig samen in de grote stal in afwachting van de lammetjes die worden geboren.

DSC_0010a

Geplaatst in allerdaags4e zaken, Natuur | Een reactie plaatsen

Terug naar af?

Er is veel verandert in mijn leven. Ik herinner me nog heel goed dat ik als kind voor mijn moeder gasmunten  moest halen bij de Coop  op de hoek van de Merelstraat en de Nachtegaalstraat. het was haast een wekelijks ritueel. Zonder die munten kon er niet op et stadsgas gekookt worden en kon de douche die wij in deze arbeidersbuurt hadden niet van warm water worden voorzien. Dit was in de vijftiger jaren, zeg maar 1956-57, ik was 6 jaar en kon die boodschap heel goed doen. Met een rijksdaalder stevig in de knuist op naar de winkel en met een bundeltje gasmunten kon mijn moeder weer een aantal dagen vooruit.

Dan lees je anno 2018 de prepaid gas met een app op je mobiele telefoon in veel gevallen kan voorkomen dat gebruikers een betaalachterstand oplopen.

Eigenlijk niets nieuws.

 

Er is veel verandert in mijn leven. Begin 60-ger jaren werd aardgas gevonden in de provincie Groningen. Dat betekende meteen een boost in de werkgelegenheid. Wij moesten allemaal over van stadgas naar aardgas. Een hele operatie die vlotjes werd uitgevoerd. Huis aan huis kwamen de monteurs van het gasbedrijf om de gasfornuizen en de geisers om te bouwen naar het destijds nog goedkope aardgas.

Nu anno 2018 moeten we van het aardgas af Niets nieuws zou je zeggen, alhoewel de operatie van destijds niet uitgevoerd kan worden maar dat er naar een alternatief moet worden gezocht.

Er is veel verandert in mijn leven. In de 50-ger jaren hadden we draadomroep via de radiodistributie in huis. Een kabel kwam het huis binnen met een bakelieten draaiknop op de muur. Er kwamen 4 zenders uit die draad en de speaker in de kamer zorgde voor de mooiste momenten.

Tegenwoordig is de kabel waarop we allerlei zenders TV en radio kunnen ontvangen en zelfs internet de vervanging van dit oeroude fenomeen, behalve in de onrendabele gebieden, die moeten zich behelpen met een steeds slechter wordende kwaliteit van klanken en beelden uit de ether.

Er is dus echt niets veranderd we gaan weer terug naar af!

Geplaatst in persoonijk | Een reactie plaatsen