Even stilstaan bij toen

DSC_0003aHannover ( Linden)

30 mei 1944

2de pinksterdag

Beste Vader en Moeder

Tot mijn grootste blijdschap kreeg ik gisteren een pakket en een brief van huis. Nu het pakket kon ik goedgebruiken want als je ziek bent krijg je niet zoveel eten dan als je werkt. Ik ben op het heden druk bezig om naar huis toe te komen, maar veel hoop heb ik niet. Dat komt namelijkzo, ik heb een knappe knobbel van ongeveer een halve appel op mijn borst zitten, daar zit etter in. Deze week wordt beslist of die de andere week nog open gesneden gaat worden, want hij doet mij teveel pijn. En de papieren die klaar moeten dat duurt zo tergend lang, dus er zal wel niets anders over blijven dan hier maar weer in het ziekenhuis te gaan. Nu ga ik dinsdag naar het arbeidsburo. En daar zal ik dan zien zo gauw mogelijk naar huis te komen en als dat doorgaat dan hoop ik dat deze brief op tijd komt.

Maar jullie moeten er niet te vast op rekenen dat ik kom want ik zie het er niet van komen. Ik wacht nu  al een week op een antwoordt van de ziekenvereniging die mij ook zijn goedkeuring moet geven dat ik naar huis ga. Nu meer weet ik niet te schrijven dus ik eindig met de groeten aan jullie allemaal.

Gerrit

abs. G. Zevenberg

Lager bruckenhof

Gottinger Chaussee 8/9 20

Hannover Lingeden

Deutchland

Ps. het pakket is goed  overgekomen.

 

DSC_0001a

Dit is de laatste brief die mijn grootouders vanuit Duitsland ontvangen. De bombardementen zorgen ervoor dat contact steeds moeizamer wordt. De knobbel waarover mijn vader schrijft zou in een ziekenhuis in Hannover worden behandelt. Op de operatietafel heeft hij medische bijstand geweigerd onder het mom ik ben minderjarig en voor deze operatie hebben jullie de toestemming van mijn ouders nodig.

Hijismet hulp van een van de Duitse bewakers terecht gekomen bij tante Paula in Osnabruck, vanwaar hij met een ziek lichaam een moeizame tocht naar Groningen aanvatte. Thuis aangekomen waren zijn ouders heel verrast dat hij nog leefde. In een lichamelijk zeer zwakke toestand moest mijn vader  op 2 juni 1944 onderduiken. Hij kwam terecht bij de huisarts C.C. ten Cate aan de Spilsluizen. Daar werd hij opgelapt en kon hij tot het eind van de oorlog aansterken. Teven kreeg hij hier de kans om zich te ontwikkelen met de boeken die daar in huis waren. Ook leerde hij viool te spelen. Dokter ten Cate is tot 1974 onze huisarts gebleven en we hadden een heel goede band met deze familie.DSC_0002a

Advertenties

Over catthysplace

allesdoener
Dit bericht werd geplaatst in persoonijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s